We hebben het totnogtoe gehad over hoe « ik » naar « mezelf » zoek en het soms moeilijk heb om me te ontmoeten ; over hoe de technische op een doel georiënteerde daad en het betekenisvolle woord tezamen zijn geboren, en hoe ze samen onze wereld vormen ; en over hoe zelfbeheer en afhankelijkheid polariteiten zijn die elkaar in evenwicht houden, en waartussen men zich telkens opnieuw moet weten te situeren.
We hebben het gehad over het intrapsychische – de manier waarop ik mezelf en de wereld intiem ervaar ; over het interpersoonlijke – de manier waarop ik in relatie sta met mezelf, de anderen en de wereld ; en over het transpersoonlijke – de manier waarop ik permanent in relatie ben met de materiële, de gevoelsmatige en de spirituele aspecten van de wereld waar ik deel van uitmaak.
Vervolgens hebben we het over het psychophysische gehad – hoe mijn lichaam deelgenoot is van mijn zieleleven ; over het psychoartistieke – hoe de verlangens van mijn eigen subjectief wereldje in relatie komen te staan met de objectieve wereld dat daar is ; en over het psychoësthetische – hoe ik omga en laat omgaan met mijn lichaamsbeeld, en hoe ik andermans lichaamsbeeld beïnvloed.
*
Mijn bedoeling is nu om al wat we apart beschouwden te verenigen in één enkel coherent beeld ; om gestalte te geven aan het geheel van die analytische theoriën die zowat alle domeinen van het menselijke denken en doen trachten te bevatten.
Dat is waarover ik het heb als ik het woord « integratief » gebruik bij de definiëring van de gestalt-therapie die ik gebruik in live coaching.
*
De gestalt-therapie van Fritz Perls heeft het over hoe het menselijk organisme zich kreatief aanpast aan zijn omgeving. Hij heeft het hoofdzakelijk over « processen » en haast niet over structuren waar we aldan niet in vastzitten.
In die mate is hier kwestie van vrijheid, maar dan wel begrepen in een humanistisch existentieel perspectief : wie vrij wilt zijn kan het indien hij er het nodige voor over heeft, want vrijheid brengt verantwoordelijkheid mede … voor wat hoort wat !
*
Wil men weten hoe, volgens de gestalt-therapie, een organisme zich kreatief aan zijn omgeving aanpast, dan moet men het hebben over perceptie ; over wat zich afpeelt in die zone tussen het organisme en zijn omgeving, en namelijk over de manier waarop de mens zijn waarnemingen organizeert.
Daar komen de concepten van voorgrond en achtergrond bij te pas, die deel uitmaken van éénzelfde veranderlijk beeld. Wat op de voorgrond komt te staan is wat men hier en nu nodig heeft of naar verlangt. En wat dan op de achtergrond blijft is al het overige.
Maar meestal is het zo dat onze actuele verlangens en behoeften de voorgrond moeten delen met al wat men heeft vastgezet – met al die processen dat we op een dag hebben gestructureerd.
Stel dat ik bevoorbeeld beschik over een pak geld waarmee ik de wagen kan kopen waar ik echt naar verlang. Dan is er toch geen probleem zou je mij zeggen : koop het !
Ja, maar, stel dat ik jaren geleden een huis heb gekocht op afbetaling waar ik toen ook echt naar verlangde en dat daar een gedeelte van dat geld voor nodig is ; en stel dat ik weet dat de belastingen binnenkort zullen langskomen en dat ik daarvoor redelijkerwijze ook een gedeelte van dat geld zou moeten opzijleggen !
U ziet hier duidelijk dat er veel kans bestaat dat wat men « verleden » en « toekomst » noemt mij zullen beletten om « nu » aan mijn behoefte of mijn verlangen – aan wat op het voorplan staat van mijn percepties – te voldoen.
Men kan zeggen dat het spontaan proces – dat aan mijn authentieke verlangens en gevoelens wenst te voldoen – door structuren die op het voorplan woekeren tot staan wordt gebracht.
Die structuren zijn doorgaans onafgewerkte situaties uit het verleden of verplichtingen naar de toekomst toe, alsook wat men hiervoren komplexen, karakter, levensscript, levensstijl, enz. hebben genoemd …
… ‘t zij al die constructies die ons deelachtig maken van een gegeven sociale en kulturele context, maar dan wel ten koste van onze authenticiteit en onze spontaneïteit, en onze behoeften en verlangens ten spijt.
*
De Live Coach zal het verschil leren maken tussen de authentieke en spontane behoeften en verlangens van zijn cliënten die hier en nu verschijnen en hen veelal tot onmiddelijk handelen aansporen, en de sociale en kulturele verplichtingen van allerlei aard die zij in het verleden hebben aangegaan en die hun toekomst meestal maar al té strak bepalen.