Ons lichaam maakt integraal deel uit van onze ziel – van ons menselijk « wezen ». En er is niets dat ons emotioneel of mentaal raakt, dat ons fysisch ook niet treft.
Men kan in de illusie verkeren van gescheiden te leven van zijn lichaam, maar die vergeet ons niet al is het door de druk dat op ons wordt uitgeoefend door de maatschappij in zijn spierbundels en weefsels vast te zetten.
*
Een menselijk wezen is kreatief van nature. Hij moet kunnen kreeren wat « is ». En als hem dat wordt verboden, dan zal hij moeite hebben om de werkelijkheid te ervaren.
Het spel is dé manier om de objectieve en subjectieve aspecten van de werkelijkheid terug aan elkaar te rijgen … men speelt « om te spelen », soms ook « voor echt », en men komt zodoende tot het waarnemen en aannemen van « wat is ».
*
Ons lichaam is tevens een beeld dat verandert navenant de lichamelijke, affectieve, sociale en kulturele veranderingen die we ondergaan.
Omgekeerd kan men zijn lichaam, zijn gevoelens en zijn sociale en kulturele toestanden veranderen door zijn lichaamsbeeld te wijzigen.