Paul Schilder – alweer iemand die Sigmund Freud ontmoette – heeft het over hoe belangrijk het eigen lichaamsbeeld is.
Hij zegt ons dat Sigmund Freud’s libido de biologische basis van ons lichaamsbeeld uitmaakt, en dat de levensenergie die we sensorieel in ons lichaam waarnemen ons het energetisch patroon ervan geeft ;
dat naast het biologische ook het sociale en culturele een impact heeft op ons lichaamsbeeld : men zoekt namelijk konstant naar de sociale en culturele adequatie van ons lichaamsbeeld met dat van de anderen ;
en dat we naast biologische, sociale en kulturele wezens ook affectieve wezens zijn die met hun gevoelens in levensprojecten verwikkeld zijn, wat ook vraagt naar lichamelijke integratie : zonder lichaam ervaren we geen gevoelens en maken we geen projecten !
*
Derhalve is de aanpassing van ons lichaamsbeeld aan onze biologische, sociale en affectieve realiteit een permanent destabiliserend proces waarbij iedere wijziging van dat beeld ons lichaam zelf wijzigt. En omgekeerd.
Zo komen verwonde of verwaarloosde lichaamsdelen ons lichaamsbeeld niet ten goede, en hebben zelfs heel kleine modificaties van dat beeld soms zeer zware psychologische stoornissen tot gevolg.
*
Ons lichaamsbeeld vormt zich door kontakten met de buitenwereld en wordt almaardoor geperfectioneerd. Het is voornaamlijk met de handen en met de ogen dat men zijn lichaam leert kennen. En de anderen helpen ons hierbij met hun handen en ogen.
Vandaar het enorme physiologische, psychologische, en sociologische belang van al die praktijken die ons helpen onszelf te kennen en onze figuur in adequatie te brengen, zowel met ons concreet lijf als met ons innerlijk affectief bestaan als met de sociale en kulturele buitenwereld.
*
Paul Schilder zegt ons tevens dat ons lichaam – affectief en physiologisch geheel – en de buitenwereld eigenlijk niet van elkaar kunnen worden gescheiden, vermits die gedurende gans ons leven gelijktijdig worden ervaren …
… en dat we met behulp van het concept van het lichaamsbeeld ver voorbij de limieten van het eigen lichaam staan, in die mate dat ons lichaam ergens bij de collectiviteit der andere lichamen hoort, en dat het andere lichaamsbeelden in zich zal opnemen.
Hij zegt ons tenslotte dat we attent moeten blijven om ons typisch eigen lichaamsbeeld niet te verliezen of te verwaarlozen en het als één enkel geheel te leren ervaren, want bij één lichaamsbeeld hoort één enkel lichaam met één enkele persoonlijkheid.
*
Voor personen die aan massage doen, voor schoonheidsspecialisten, voor chirurgen, kortom voor alle practici die met andermans lichaam in contact komen en er het een en ander aan wijzigen is wat Paul Schilder zegt van essentieel belang …
… want men raakt niet enkel het lichaam van iemand aan : het is tevens het lichaamsbeeld van iemand dat men masseert of versiert, dat men verzorgt of waarin men snijdt !
En dat lichaamsbeeld is verre van alleen physiologisch : men masseert en versiert en verzorgt en snijdt tegelijkertijd in het affectieve bestaan van iemand, en evenwel behandelt men onrechtstreeks de ganse omgeving waarvan die persoon deel uitmaakt. Wat geen kleinigheid is !
*
De Life Coach zal zorg besteden aan zijn eigen lichaamsbeeld die constant in contact staat met die van zijn cliënten.
Hij zal beseffen dat elk van zijn interventies het lichaamsbeeld van zijn cliënten in zekere mate zal beïnvloeden, wat soms het hele leven van zijn cliënten in het gedrang zal brengen.
De Life Coach zal evenwel moeten rekening houden met wat in psychoanalyse de transfertrelatie wordt genoemd, zelfs al trekt life coaching helemaal niet op het orthodox psychoanalitisch proces, waarbij de cliënt de analyst een reeks zeer aangename en soms minder aangename rollen zal laten spelen die in de loop van het analytisch proces zullen worden geanalyseerd.
In live coaching zal de persoon van de Life Coach eerder deel uitmaken van het leven van zijn cliënten, al blijft zijn rol er beperkt tot de rol van coach – degene die het levensproces van zijn cliënten begeleidt en ze aanzet tot méér en béter leven.
Toch zal hij dikwijls voor zijn cliënten degene voorstellen die ergens voorop loopt, die het heeft bereikt waar zij naar hunkeren en waarvoor zij consulteren.
Wat maakt dat zij geneigd zullen zijn om gedeelten van zijn lichaambeeld in het hunne op te nemen, wat niet verkeerd is, alhoewel … opletten is dus hier de boodschap !